Einduitslag PK libre 2e klasse 

Kampioen: Edwin Tieman (BCA Almelo)

12 opgaves, exclusief 2 promovendi uit de 3e klasse.
Voorronden in 3 poules gespeeld op 3 en 10 november.

Poule A: Café het Zuiden, Almelo
1.Michel Dokter BCA Almelo
2.Ronny Siahaya het Zuiden
3.Joop Usmany het Zuiden
4.Martin van de Velde Bartelshoek
5.Marc Dijkman het Station

Vlnr: Ronny, Joop, Michel en Marc. (Martin had gemeld dat hij later kwam de eerste speeldag, derhalve staat hij niet op de foto)

Poule B: Café ’t Wilbert, Hengelo
1.Arnold ten Oever de Haven
2.Benni Knol DVO Enschede
3.Jan van der Molen Twentehallen
4.Gerrit Veltkamp de Zomp

Vlnr: Jan, Benni, Arnold en Gerrit.

Poule C: Café ’t Wilbert, Hengelo
1.Han Kleinsman Tubantia
2.Jan van der Heijden ’t Centrum’47
3.Frans Ankersmid Pelle’s
4.Edwin Tieman BCA Almelo
5.Jochen Tischler Pomerans 1928

Vlnr: Jochen, Edwin, Frans, Jan en Han.

Poule A:
De eerste partij tussen clubgenoten Ronny Siahaya en Joop Usmany was een spannende. Uiteindelijk won Joop met 3 caramboles verschil: 90-87 in 28 beurten. Martin van de Velde en promovendus Marc Dijkman speelden een moeizame partij getuige de benodigde 37 beurten. Martin won uiteindelijk met 90 tegen 67.

Na winst in de eerste partij ging Joop nu onderuit tegen Michel Dokter. Na 26 omlopen gaf het scorebord 90-48 aan. Martin won ook z’n tweede partij en hoe ! Na 19 beurten was hij klaar met Ronny die na slechts 34 gescoorde puntjes z’n tweede nederlaag leed. Michel bewaarde zijn beste persoonlijke prestatie van deze avond voor de laatste partij. Met een serie van 23 veegde hij de vloer aan met Marc die na 26 beurten 53 caramboles meekreeg. Martin en Michel dus ongeslagen na de eerste dag, en beiden op rozen om de finale te halen.

Michel was ook de tweede dag ongenaakbaar en won beide partijen. Het eerste slachtoffer werd Ronny die na 25 beurten 56 caramboles gescoord had. Daarna werd Martin aan de zegekar gebonden na een overigens goede partij. 23 beurten waren nodig voor de 90-87 eindstand. Marc had het maar zwaar als promovendus in deze klasse. Hij bleef ook na deze avond puntloos door verlies tegen Ronny (67-90 in 32) en Joop (62-90 in 31). Joop daarentegen wist zich de tweede dag te verbeteren met bijna een half moyenne naar 2,971. Ook de andere partij tegen Martin wist hij na 22 beurten in winst om te zetten: 90-84. Door deze 4 punten en de moyenneverbetering plaatst hij zich welhaast zeker voor de finale, die na de eerste dag nog uitzichtloos leek. Ook Martin heeft een redelijke kans voor deze finaledeelname.

Poule B:
Arnold ten Oever en Benni Knol haalden direct de eerste partij het inschrijfgeld eruit. Liefst 43 beurten duurde de partij die uiteindelijk met 90-71 in het voordeel van Arnold werd beslist. Jan van der Molen won verrassend van de kersverse kampioen driebanden klein 1e klasse Gerrit Veltkamp. Door onder meer een serie van 24 won hij na 23 beurten met 90 tegen 72. Benni herstelde zich knap in zijn tweede partij. Na 26 beurten was hij ruim te sterk voor Jan die slechts 48 puntjes produceerde. Het slotaccoord van de avond was voor Gerrit. In slechts 18 beurten trakteerde hij Arnold op diens eerste nederlaag. Super partij(5,00) voor Gerrit, maar ook Arnold speelde met ruim 3,30 (60car) een goede partij.

Na de eerste dag dus alle spelers op twee punten, waarbij moet worden gezegd dat het moyenne van Gerrit met 3,951 veel en veel beter was dan van de overige spelers in deze poule ! De tweede dag begon met winst voor Arnold tegen Jan die in 31 beurten slechts 50 caramboles maakte. Benni wint van Gerrit met 2 puntjes verschil na 33 beurten. Arnold behield een (kleine) kans op de finale door van Benni te winnen. Na 34 beurten was de stand 90 tegen 85. Helaas een halve degradatie voor Benni en in de laatste partij kwam er nog eentje bij voor Jan, die kansloos verloor van Gerrit. Gerrit speelde een super partij door in 16 beurten te winnen onder andere door een serie van 24. De Rijssenaar lijkt zich van een nieuwe tactiek te bedienen. Succes in de finale Gerrit!

Poule C:
Han Kleinsman en Jan van der Heijden waren de eerste partij aan elkaar gewaagd en deelden na 32 beurten dan ook de punten. Frans Ankersmid was aansluitend volstrekt kansloos tegen Edwin Tieman die na 22 beurten uitmaakte en Frans op 52 achterliet. Net een week eerder vanuit de 3e klasse gepromoveerd, begon Jochen Tischler onbevangen aan dit nieuwe avontuur. Een nipte overwinning op Han na 26 beurten was het gevolg: 90 tegen 82. Ook een close-finish tussen Jan en Frans. Na 33 omlopen trok goedlachse Frans uiteindelijk aan het langste eind: 90 om 87.

De laatste partij van de avond zou de waarschijnlijk beste voorronde-partij worden van deze klasse. Een topnummer, een wereldpartij ! Edwin, die les krijgt van Erik Vijverberg, en dit jaar met sprongen vooruit gaat, en van zijn leermeester voluit moet spelen, maakte de partij uit in 14 beurten, wat een moyenne betekende van liefst 6,428 ! Wie de arme tegenstander was ? Hoezo arm ? Als je een week voor deze voorronde vanuit de 3e klasse promoveert, en na 14 beurten 69 caramboles(4,928 moy !) weet mee te krijgen, ben je helemaal niet arm. Dan ben je sterk bezig en laat Jochen zien dat ook voor hem de trainingsarbeid zich uitbetaald.

Na de eerste dag dus Edwin zonder nederlaag en 5,00 moyenne. Tweede zijn Frans en Jochen waarvan Jochen echter een duidelijk beter moyenne heeft (3,975). Han en Jan sluiten met 1 puntje de rij maar zijn echter nog lang niet uitgeschakeld. De tweede dag begon met Jochen tegen Jan en eerstgenoemde won met 6 puntjes verschil na 26 beurten. Frans speelde daarna 3,00 moyenne tegen Han die 73 caramboles meekreeg. Edwin versloeg Jan vervolgens met 90 tegen 76 in 25 beurten.

Jochen verloor daarna verrassend van Frans, die zijn puntenaantal daarmee op 6 bracht en waarschijnlijk de finale wel haalt. Jochen die op basis van zijn moyenne de finale zeker zal halen, kreeg in 24 beurten 78 puntjes mee. Han sloot de avond goed af door van Edwin te winnen wat wel eens belangrijk zou kunnen zijn voor het halen van de finale in eigen speellokaal. Voor de 90-85 eindstand hadden de heren 26 beurten nodig. Zal te maken hebben met het tijdstip van ruim na twaalf uur ! Teleurstellend resultaat voor Edwin omdat hij in de competitie dit jaar zijn 100 te maken caramboles doorgaans binnen de 20 beurten uittikt! Uiteindelijk wel promotie voor hem waarmee we hem mogen feliciteren. Ik had hem echter liever mee zien doen in de voorronden van de eerste klasse omdat ik denk dat hij daar beter tot zijn recht komt en bovendien in die klasse thuis hoort !

De ranglijst na de voorronden:

Verklaring van afkortingen:
rpp       ranglijstpunten behaalde matchpunten
rpm      ranglijstpunten moyenne
prtot     ranglijstpunten totaal
DP       directe promotie / geen keuze
UP       uitgestelde promotie
HD       halve degradatie
D          degradatie
PVK      promotie vorige klasse, geen HD of D 

De Finale:
werd gespeeld van 19 tm 21 november bij Party en Kegelcentrum de Vluchte Enschede
Organisatie: Tubantia. De heren Gerrit Veltkamp en Arnold ten Oever moesten helaas vanwege andere verplichtingen verstek laten gaan, waardoor Han Kleinsman en Jan van der Heijden alsnog toegevoegd werden aan de deelnemerslijst. Op voorhand was eigenlijk al wel duidelijk wie er de zondag op de hoogste trede zou staan, maar de strijd om plaats 2 en dus een plaats in het gewestelijk kampioenschap was des te spannender.

Ronde 1:
Een moeizaam begin bij partycentrum de Vluchte voor Martin van de Velde en Frans Ankersmid. Dertig beurten waren nodig voor de 90-85 eindstand in het voordeel van Martin. Op de andere tafel was het al niet veel beter. Han Kleinsman versloeg Jochen Tischler met 90 tegen 58 in één beurtje minder. Dat het nog een tikkeltje slechter kon bewezen Joop Usmany en Jan van der Heijden getuige de 90-76 eindstand na 34 beurten. Jan was niet opgewassen tegen de Wierdenaar, maar dat is ook niet verwonderlijk. Jan was de kampioen van de 3e klasse in het vorige seizoen en het jaar daarvoor was hij de beste in de 4e klasse. De progressie stokte dus dit jaar maar dat is natuurlijk geen schande. De finaleplaats nu, was al een prestatie op zich.

De laatste partij maakte direct duidelijk hoe de verhoudingen waren. Edwin Tieman liet zien wat eenieder eigenlijk al wist. Hij bleef het gehele weekeinde onklopbaar en was een klasse apart. Ook hij heeft duidelijk progressie gemaakt onder de bezielende leiding van de beste biljarter uit ons district: Erik Vijverberg. Enig smetje wat ik in dit verslag kan melden betreffende de nieuwe kampioen is het feit dat hij wel eens mag leren glimlachen als er een foto van de man genomen wordt ! Tegenstander deze eerste ronde was plaats- en clubgenoot Michel Dokter. Edwin scoorde er lustig op los en bereikte onder meer door een serie van 23 de eindstreep na slechts 11 omlopen. Tegenstrever Michel kreeg toch nog 9 carambolletjes mee en zat dus het overgrote deel van de partij op zijn stoel naar de verrichtingen van Edwin te kijken.

Natuurlijk is het frustrerend als je weet dat je een partij eigenlijk niet kunt winnen, maar dat mag geen reden zijn om luidkeels opmerkingen in het rond te slingeren en je tegenstander onheus en negatief te bejegenen. Michel is nog jong, speelt over het algemeen netjes en rustig en heeft veel potentie voor de toekomst, maar moet zich een belangrijke waarheid ter harte nemen: om een winnaar te worden, moet je eerst een goed verliezer zijn ! 

Ronde 2:
Ik zal u niet vervelen met tussenstanden na elke ronde. Eigenlijk kan ik dan steeds hetzelfde schrijven: Edwin op 1, daarna heel, heel lang niets, en dan de rest in wisselende volgorde. Joop deed goede zaken door ook zijn tweede partij te winnen. Nu was Frans de klos. Na 18 beurten stond er een 90-42 eindstand op het scorebord. Ook Martin behield een 100% score door Jan een zware nederlaag toe te brengen. 90 tegen 27 in 17 beurten. Michel herpakte zich na de dreun in de vorige partij en liet zien wel degelijk te kunnen biljarten. Thuisspeler Han dolf na 68 gemaakte caramboles in 27 beurten het onderspit.

En Edwin ? Praten we niet meer over ! Jochen kreeg 15 beurten de gelegenheid het onmogelijke te doen. Het resulteerde in 37 gescoorde punten. Klein smetje op deze wedstrijd was er wel. De arbiter telde een misser van Jochen goed terwijl de meerderheid van de aanwezigen zag dat de bal duidelijk mis was. Ook onze Duitse vriend gaf dat na afloop ruiterlijk toe, maar speelde wel door. Dat is zijn goed recht, hoewel het natuurlijk niet de schoonheidsprijs verdient. Wat zou er in zo’n situatie moeten gebeuren ? Zegt u het maar. Als je als speler ziet dat een bal mis is maar de arbiter keurt het goed, kun je doorgaan of gaan zitten. Dit laatste heeft mijn voorkeur, hoewel ik er direct bij moet zeggen dat dit voor de arbiter niet het meest ideale is. Deze mensen staan aan de tafel zodat u als speler uw hobby uit kunt oefenen. Ze maken gelukkig ook fouten en dat mag, en moet geaccepteerd worden door iedere speler. In bovenstaand geval zou ik nog een derde oplossing willen aandragen. Speel door, zeg niets, maar mis vervolgens zo onopvallend mogelijk het volgende stootbeeld. Arbiter blij, tegenstander blij en uzelf blij omdat u toch een puntje hebt kunnen stelen. Als het hier echter de laatste carambole betreft zou ik u geen raad kunnen geven en laat ik aan uw eigen gezond verstand over hoe met de situatie omgegaan wordt.

Ronde 3:
Frans liet zijn eerste overwinning aantekenen door een zege op Han. Ons kersverse secretariële bestuurslid zag geen kans in 34 beurten meer punten te scoren dan de uiteindelijke 59. Michel had de smaak te pakken en won toch enigszins verrassend van Joop die na 21 beurten 40 caramboles tekort kwam. Jochen en Martin speelden samen een sterke partij. Uiteindelijk trok de speler van Pomerans aan het langste eind met 90 tegen 78 na 19 beurten. Jan tenslotte, had 16 beurten de gelegenheid en liet daarin de ballen 33 keer caramboleren.

Ronde 4:
Jochen versloeg Frans na 27 beurten met 90-64. Jan won. Het zou zijn eerste maar ook enige zege zijn dit toernooi. Michel was het haasje en kwam na 29 beurten 7 puntjes tekort. En toen ? Eten ! De schrijver dezes mocht mee aanschuiven aan het overheerlijke stamppotbuffet dat door beheerder Han Beverdam in samenwerking met de organiserende vereniging Tubantia werd voorgeschoteld. In een woord: Geweldig !

Dit gold trouwens ook voor de organisatie. Een taak waarvan de toch kleine vereniging zich uitstekend kweet. Na deze zeer welkome innerlijke verzorging vonden Joop en Martin het zinvol de punten te delen na 27 beurten. Nu was het de beurt aan Han. Hij kreeg 14 beurten de gelegenheid en maakte bijna het onmogelijke waar. Hij speelde uitermate goed en kwam slechts 9 puntjes tekort.

Ronde 5:
Jochen versloeg Jan na een matige partij met 90-54 in 34 beurten. Han verloor opnieuw of beter gezegd, hij “liep er opnieuw tegenaan”. Dit keer was Joop de boosdoener. Geweldige partij voor hem want in slechts 11 omlopen sprokkelde hij de benodigde 90 caramboles bij elkaar wat een moyenne betekende van ruim 8 ! Han bleef steken op 33. Oh ja, Joop maakte en passant nog even een serietje van 46. Martin behield zijn tweede plaats door winst op Michel na 21 keer de gang naar de tafel te hebben gemaakt. Michel scoorde 53 keer. Frans mocht het toen opnemen tegen de “primus inter pares”(dank je wel TOK !) Waarschijnlijk was deze verbolgen over het feit dat Joop zijn hoogste partijmoyenne evenaarde en stelde ondubbelzinnig orde op zaken. Of Frans de gelegenheid kreeg ? Jazeker ! 8 caramboles waren zijn deel in slechts 7 (!) beurten wat een fantastisch moyenne van 12,857 betekende voor de aanstaande kampioen (red: Uitslover !).

[Primus inter pares (Latijn), eerste onder zijns gelijken, betekent dat een lid van een groep dezelfde rechten heeft als alle anderen, maar toch een verhoogd aanzien heeft. Deze positie heeft meestal een representatief karakter en is niet verbonden met privileges] 

Ronde 6:
Frans had in de vorige ronde goed naar zijn tegenstander gekeken en poeierde Jan(36car) van zich af in slechts 15 beurten. Super, Frans ! Jochen deed hier nog een schepje bovenop door Michel(50car) te verslaan in 13 omlopen. Super, Jochen ! Martin is iemand die zijn tegenspelers ook iets gunt en speelde voor de 2e keer gelijk. Tegen Han volgde een puntendeling na 30 beurten. De vorige ronde gaf Joop hoop. Gelegenheid ? ja. 13 beurten dit keer waarin 53 caramboles werden gescoord. Edwin was nu officieel kampioen. Vier punten voorsprong op Martin en Jochen. Joop, nog kanshebber op een regioplaats, stond vierde op 7 wedstrijdpunten.

Op de foto de goedlachse kampioen !

Ronde 7:
Han sloot zijn kampioenschap goed af met winst op Jan: 90-65 na 23 beurten. Ook Michel won zijn laatste partij door na 32 beurten Frans op 60 te laten staan. De strijd om plaats 2 speelde zich tijdens de laatste 2 partijen af. Martin stond voor de schier onmogelijke opgave de kampioen te verslaan. Gelegenheid ? ja, en meer dan zijn medefinalisten zelfs. Maar liefst 20 beurten kreeg hij waarin hij 72 keer scoorde. Omdat de laatste partij tussen Joop en Jochen ging, was Martin nu kansloos voor een tweede stek. De winnaar zou tweede worden en het was al snel duidelijk wie dat zou gaan worden. Jochen werd in 12 beurten finaal van het erepodium getimmerd. 24 caramboles slechts waren zijn deel ! Joop speelde een superpartij met 7,50 moyenne door onder meer een serie van 32. samen met de nieuwe kampioen mag hij de Twentse eer verdedigen van 17 tot en met 19 december en in sporthal Jachtlust te Twello jagen op plaatsing voor de nationale finale. Beiden veel succes gewenst aldaar. De foto’s van deze finale werden verzorgd door Han Kleinsman waarvoor dank.

P: gepromoveerd in finale of voorronde
R: afgevaardigde naar de regiofinale

Scorebordjournalistiek:
Beste partij:                      U-weet-wel-wie            7 beurten: 12,857 moy
Hoogste serie:                 Joop Usmany               46 !
Toernooimoyenne:          3,387

Het supertrio:

Allemaal lachende gezichten ! Vlnr: Joop, Edwin en Martin.

Voorbeelden van een Primus inter pares:
• De patriarch van Constantinopel binnen de orthodoxe kerk.
• De aartsbisschop van Canterbury in de Anglicaanse Kerk.
• De president in de Zwitserse regering (Bundesrat).
• De president van de Europese Commissie
• De minister-president van Nederland
• De rector magnificus van een universiteit
• De akela binnen de leiding (een groep volwassen begeleiders) van een groep Welpen

   (Scouting Nederland & Scouts en Gidsen Vlaanderen).
• De winnaar districtsfinale 2e klasse libre die eigenlijk in de 1e deel had moeten

   nemen.