Uitslag PK Hoofdklasse driebanden klein

Kampioen: Alex ter Weele (Pomerans 1928)

11 opgaves, 3 afmeldingen (Hannes Battels, Bart Burgers en Christian Kroezen)
Rechtstreekse finale.
Organisatie: bc. Stokkers, Enschede van 10 tm 12 december 2010 

De Deelnemers:

Vlnr: René Dennekamp, Luc Ikink, Arnold ten Oever(arbiter), Jeroen Moelard, Alex ter Weele, Fred Dekker(arbiter), Martin van Losser, Tonny de Vries, Roelof ter Heide en Wim Kuipers.

Het onvermijdbare ogenblik is nu aangebroken. Ik moet nu een verslag gaan schrijven van een finale waaraan ik zelf heb deelgenomen en als klap op de vuurpijl op de late zondagavond ook nog eens met de bloemen stond te zwaaien. Ik zal proberen een zo objectief mogelijk verslag te maken.

Voorafgaand aan zo’n kampioenschap denk je bij jezelf wie de mogelijke kanshebbers zouden zijn. In mijn beleving waren dat er drie, te weten Tonny, Wim en nog iemand(netjes blijven!). Hoe anders zou het lopen in dit in meerdere opzichten, krankzinnige weekeinde ! 

Ronde 1:
De door afzeggingen laat aan deze finale toegevoegde spelers van Grens/Ribbelt moesten uiteraard in de eerste ronde direct de degens kruisen. Luc Ikink won ruim van René Dennekamp en hield zo ook de teamhiërarchie in stand: 40 tegen 28 in 54 beurten. De als kanshebber geachte Tonny de Vries (getooid in het mooie nieuwe NOVA’88 outfit) verloor verrassend van Roelof (Oeleke voor insiders) ter Heide. Na een degelijke partij van de voor de thuisvereniging uitkomende speler gaf het scorebord na 48 beurten een eindstand aan van 40 tegen 26.

Nog twee thuisspelers moesten de strijd met elkaar aangaan. Wim Kuipers won van de vorig jaar uit de eerste klasse gepromoveerde Jeroen Moelard na een goede partij met onder meer een serie van 8, in 41 beurten met 40-28. Nieuwkomer en bij de overige spelers grote onbekende Martin van Losser moest het opnemen tegen Alex ter Weele. De in een gele sportbolide rijdende Rijssenaar, spelend voor de Zomp uit Enter, liep al tijdens het inspelen averij op door zijn pomerans van z’n enige(!) topeind te spelen.

Vertwijfeld stond hij om zich heen te kijken en wist niet wat te doen. Alex had nog wel een keu over en liet hem die gebruiken. Binnen de kortste keren stond hij (met vreemde keu) met 10-2 achter. Na twee keer met de ogen te hebben geknipperd was het echter al weer gelijk ! Even leek het niet zo slim om de tegenstander een keu ter beschikking te stellen, maar langzaam maar zeker liep de Lossenaar toch steeds verder weg om uiteindelijk na 52 beurten, en 25 caramboles voor Martin, de felicitaties (en zijn keu) te mogen ontvangen. 

Ronde 2:

In een gelijkopgaand duel won Jeroen van Luc na 60 slopend lange beurten met vijf puntjes verschil. Alex en Tonny maakten het nog spannender. Door de nabeurt te missen met nog slechts één carambolletje te gaan, dolf Tonny het onderspit na 45 beurten, ondanks een serie van 9. Roelof liet er in zijn partij tegen René geen twijfel over bestaan wie de betere was. Hij gunde René slechts 28 puntjes in 41 beurten. Goede partij van Oeleke ! De laatste partij in deze ronde duurde ook 60 beurten. Wim won echter wel van Martin met 40 tegen 31. Inmiddels was het zaterdagmorgen, kort voor twee uur ! Drie ongeslagen koplopers: Roelof, Alex en Wim. De kansrijk geachte Tonny stond nog op nul en was eigenlijk na dag één al kansloos !

Ronde 3:

Omdat ook Jeroen van Tonny won, werd het pleit voor de speler uit Overdinkel al helemaal beslecht. Wederom verloor hij echter maar met 1 puntje verschil na 42 beurten. Goede partij van beiden dus ! Wim won op de andere tafel relatief eenvoudig van Luc met 40-27 in 53 beurten. René was op de vrijdagavond overtuigd dat hij minimaal 31 caramboles zou scoren tegen Alex en aan de bar werd een weddenschap afgesloten die ging om 5 consumpties per persoon (René waagt graag een gokje !) Na een serie van 8 in het begin werd de stand 17-8 na dertien beurten, in het voordeel van Alex. René miste in de veertiende beurt waarna Alex met een serie van 10 zijn totaal op 27 bracht. In het vervolg van de partij scoorden beide spelers erg moeizaam, maar uiteindelijk verloor René na 36 beurten. Hij scoorde 17 caramboles en loste nog diezelfde avond 60% van zijn schuld in. Die andere 40% zal ik nog wel een keer krijgen. Roelof tenslotte, had geen kind aan Martin. Hij won met 40-29 in 50 beurten. Drie spelers ongeslagen. Deze ronde duurde in zijn geheel overigens drie-en-een-half-uur !

Ronde 4:

Tonny mocht eindelijk z’n eerste winstpartij bijschrijven. Na een goede partij liet hij Martin in 43 beurten kansloos: 40-24. Ook tegen Wim scoorde René geen 31 puntjes. Na 40 omlopen en dus 1,000 moyenne voor Wim, bleef de teller steken op 29. Roelof speelde wederom een goede partij. Na 47 beurten en onder meer een serie van 8 werd Jeroen(30car) zijn vierde slachtoffer. Luc speelde zwaar ondermaats tegen de eveneens matig acterende Alex en scoorde in 59 beurten slechts 27 caramboles. Nog steeds drie spelers ongeslagen en heel vreemd, niemand boven de 0,900 moyenne. Absoluut hoofdklasse onwaardig.

Roelof had als koploper het hoogste moyenne met 0,860. Het zou alleen nog maar lager worden en niet alleen bij hem ! Onder elkaar werd er gespeculeerd hoe het toch mogelijk was dat er zo slecht werd gespeeld. Woensdag voor de finale werden nog nieuwe lakens gelegd dus daar kon het niet aan liggen. Na elke partij werden ballen en tafel gepoetst dus ook dat kon niet de oorzaak zijn. Wel was duidelijk dat de biljarts aan het begin van een partij compleet anders “liepen” dan aan het einde.

De spelers en arbiters kregen van Doortje en haar “engelen” vanuit de keuken een heerlijke stamppot maaltijd voorgeschoteld en konden goed gevuld, voldaan het toernooi hervatten. In de eerste sessie van de maaltijd was ook Hennie Bult aangeschoven die al een rookworstje op zijn bord had gedeponeerd. Hij werd echter door wedstrijdleider Henk Mouw gesommeerd onmiddellijk de dis te verlaten om zich te vervoegen aan tafel 2 om te arbitreren. Ik heb zelden iemand zo verbaasd en teleurgesteld zien kijken ! Henk zelf deed zich vervolgens tegoed aan het langwerpig stukje vlees dat door Hennie zorgvuldig was uitgekozen.

Ronde 5:

Tonny had de smaak te pakken en won opnieuw. Tegen de nog puntloze René die deze partij met 29 weer die 31 caramboles niet haalde, ging hij uit na 48 keer de gang naar de tafel te hebben gemaakt. Jeroen kreeg z’n tweede “60er” te verwerken maar won wel van Martin die met 31 caramboles net boven “de half” bleef. Jeroen maakte deze partij wel een prima serie van 9. Cruciaal was de partij tussen Wim en Alex die beiden nog zonder puntverlies waren. In een matige partij (52brt), won laatstgenoemde door in het tweede deel van de partij afstand te nemen en uit ging met een serie van 5.

Voor beiden gold voor aanvang van deze partij dat de verliezer de volgende dag direct tegen Roelof zou moeten spelen en dus was een zege erg belangrijk, zeker met het oog op een eventueel gewestelijk vervolg. Ook Roelof vertoonde vermoeidheidsverschijnselen getuige de 64 gebruikte beurten tegen Luc die op 36 strandde. De klok wees bijna 22.00 uur aan ! Na de 7 uren op vrijdag, nu dus een dag van maar liefst 10 uur biljartplezier ! Alex nam voor de tweede keer de koppositie over van Roelof. Op naar de volgende dag.

Ronde 6:

Stipt om 12.00 uur begon René aan zijn enige zegetocht. Martin was het slachtoffer want na 63 beurten kwam hij vier puntjes tekort. Ook Luc mocht na 4 nederlagen weer een winstpartij bijschrijven. Tegenstander Tonny bleef na 57 beurten steken op 28. Alex had verduiveld veel moeite met promovendus Jeroen die na 52 beurten slechts 3 caramboles tekort kwam en bijna het toernooi van een “echte” finale beroofde. De uitstekend en degelijk spelende Roelof troefde in 43 beurten de sterker geachte Wim af met 40 tegen 32, waardoor zowel Roelof als Alex al zeker waren van een plaats in de gewestelijke finale van 7 t/m 9 januari 2011 te Didam.

Bovendien kreeg het toernooi een serieuze finale. Roelof nam de leiding in het tussenklassement weer over van Alex en had aan een remise genoeg voor de titel.

Ronde 7:
Martin moest tot de laatste partij wachten alvorens het genoegen van een overwinning te mogen smaken. Luc was zijn slachtoffer. Na 48 beurten was de eindstand 40 tegen 26. Helaas vochten beiden tevergeefs tegen het degradatiespook. Ook René kon degradatie niet meer ontlopen. Bovendien was Jeroen in 64 beurten te sterk. René scoorde 32 keer. In totaal scoorde hij dit toernooi 203 caramboles, wat neerkomt op precies 29 gemiddeld per partij. Weer geen 31 !

Jeroen kreeg overigens een halve degradatie aan zijn broek. Dit gold ook voor Wim die voor de derde keer op rij verloor. Tegen Tonny scoorde hij het schamele aantal van 21 caramboles in 40 beurten. 1,000 moyenne dus voor Tonny op de valreep, waardoor hij ternauwernood van enig degradatiegevaar verschoond bleef.

De finalepartij tussen Roelof en Alex bleef steeds gelijk opgaan en beiden hadden hier en daar het zo broodnodige geluk van een klein klosje. Roelof, die van acquit gegaan was, kwam na 44 beurten op “en nog twee”. Alex maakte er twee en moest er toen nog 3. Roelof miste vervolgens jammerlijk een moeilijk stootbeeld op een haartje na, waarna Alex met 3 de partij uitmaakte, daarbij een kreet van vreugde en opluchting slakend.

“Oeleke” stond er een beetje beteuterd bij, wat natuurlijk alleszins begrijpelijk is als je er zo dicht bij bent. Toch kan hij terug zien op een fantastisch gespeeld kampioenschap met het hoogste algemeen moyenne als pleister op de waarschijnlijk toch grote wonde. Als hij in de gewestelijke finale dezelfde concentratie op kan brengen als dit weekeinde, is hij gewoon één van de kanshebbers in Didam. Veel succes daar Roelof !

De districtsvoorzitter huldigde om 19.00 uur de kampioen. Weer een dag met 7 uren biljartplezier derhalve. In totaal dus een 24 uur durend kampioenschap. Bijna een uur en drie kwartier per partij. Volgend jaar toch maar eens overwegen deze finale op 4 tafels te verspelen. Niet alleen de spelers waren moe. Wat te denken van arbiters en schrijvers ! Namens de spelers denk ik deze mensen het navolgende te mogen toevoegen: Hulde, en bedankt !

D: Directe Degradatie
HD: Halve Degradatie
R: afgevaardigde naar de regiofinale


Scorebordjournalistiek:
Beste partij:                                   Alex ter Weele                            36 beurten, 1,111
Hoogste serie:                              Alex ter Weele                            10
Toernooimoyenne:                                                                             0,695

Het supertrio:

Vlnr: Alex, Roelof en Wim