Uitslag Gewestelijk Kampioenschap Hoofdklasse libre
Kampioen: Frank Wegman (Pomerans 1928) 

De Finale:
werd gespeeld van 25 tm 27 februari bij Grand Café Smit te Losser
Organisatie: Pomerans 1928.

De Deelnemers volgens plaatsingslijst:

Ronde 1:
Allereerst even uitleg over het hoe en waarom er drie spelers deelnamen van district Stedendriehoek en slechts één van district Doetinchem. Laatstgenoemde had maar één afgevaardigde vanwege te weinig deelname. Om de 8 spelers te completeren wordt dan gekeken naar het district met de meeste inschrijvingen c.q. deelnemers aan de districtsvoorronden. Dit was Stedendriehoek.

Er werd iets later begonnen met de wedstrijden omdat iemand pas kort voor zes binnen kwam vallen, omdat op de uitnodiging was verzuimd een tijd van aanwezig zijn te vermelden. Bedoelde speler dient echter te weten dat men een half uur voor aanvang aanwezig moet zijn, maar verschuilde zich achter het feit dat dit nergens vermeld stond.

Boy van den Esschert (foto) nam het in de eerste partij op tegen Gerrit Korderijnk en won na 14 beurten, zijn tegenstander op 86 achterlatend. In deze partij scoorde hij naast zijn kortste partij ook zijn hoogste serie van het toernooi: 51. Plaatselijk favoriet en speler van de organiserende vereniging Frank Wegman versloeg in 12 beurten Keven te Luke, die met 88 caramboles genoegen moest nemen.

René ter Braak was in het tweede deel van deze ronde wel snel op het biljart getuige de 150 tegen 82 overwinning na 12 beurten tegen de als eerste geplaatste Bert van Essen. Ook hij gebruikte deze ronde om zijn hoogste serie te maken: 79. Deze reeks werd ook niet meer verbroken door een andere finalist. Gert-Jan de Vries uit het nabijgelegen Enschede en dus ook van het district Twente, kon het in de eerste ronde niet bolwerken tegen Bart Ketelaar. Na 17 beurten stond er een 72-150 eindstand op het scorebord.

Ronde 2:
Kevin speelde gelijk tegen Bart na een zeer matige partij in 26 beurten. Het zou voor Bart niet de enige remise blijven. Boy verloor in een goede partij van Bert. Slechts 7 beurten waren nodig voor de 74-150 eindstand. Na het sterke begin kreeg Frank even een tik te verwerken nadat hij door Gerrit (foto) was afgeslacht.

Gerrit speelde zijn beste partij dit toernooi en won in 10 beurten. Frank scoorde slechts 45 puntjes. René was inmiddels goed warm en gooide er nog een winstpartij uit. Gert-Jan werd het slachtoffer van de dadendrang van de in Duitsland woonachtige biljarter van de Biester te Haaksbergen: 150-56 na 18 beurten. René dus ongeslagen op kop na de eerste dag met 1 punt voorsprong op Bart. 

Ronde 3:
Gert-Jan bleef puntloos. Boy was na 21 lange beurten te sterk: 150-97. Het zou voor Boy ook de laatste winstpartij zijn. Bert werd sterker geacht dan wie dan ook in dit veld. Opnieuw liep hij echter tegen een nederlaag op. Gerrit was na 24 beurten te sterk met 150 tegen 111.

Bart (foto links) won niet van Frank, maar bleef wel ongeslagen. In deze remisepartij maakte hij in de 14e beurt met 78 zijn hoogste reeks van het kampioenschap. Koploper René was op tijd deze zaterdag en prompt werd er verloren.

Kevin(foto rechts) speelde zijn beste partij in deze ronde en ging na een serie van 60 in de derde beurt, uit in de achtste met 42. René scoorde 51 puntjes.

Ronde 4:
In deze ronde werden maar liefst 4 hoogste series neergezet door de acteurs. Kevin bracht zijn HS naar 70 en won sterk van Boy na 10 beurten: 150-53.

Frank (foto) maakte er 69 in de derde beurt tegen René en in de 7e beurt deed hij dit nog eens dunnetjes over door uit te gaan met 56, wat ook meteen zijn beste partij betekende. René scoorde een nog alleszins acceptabel aantal van 97 caramboles. Bert tegen Bart. Bart werd de koning van de gelijke spelen. Beiden hadden 11 beurten nodig om de eindstreep te bereiken. Opmerkelijk hierbij is dat Bert in de gelijkmakende beurt met zijn hoogste serie de 67 nog te maken caramboles scoorde. Knappe prestatie !

En eindelijk. Eindelijk kwam Gert-Jan van de spreekwoordelijk hatelijke “nul” af door winst tegen Gerrit met 150-81 na 14 beurten. Ook Gert-Jan(foto ) maakte in deze partij zijn langste reeks met 69 in de 4e beurt.

Na 4 ronden drie spelers op 5 wedstrijdpunten en drie op 4. Spanning alom derhalve. In de vijfde ronde moest de eerste schifting plaatsvinden. 

Ronde 5:
Een heel snelle 5e ronde met om te beginnen Twentenaren onder elkaar. Schilder Gert-Jan tegen Trucker Frank. 17 beurten met een 120-150 eindstand. De Trucker bleef daarmee op titelkoers. René had genoeg van verliezen en dat ondervond Boy aan den lijve. 10 beurten en 204 caramboles later kon René 2 punten aan zijn totaal toevoegen en bleef daarmee in de race. Bart had een beurtje minder nodig. Gerrit(37car) werd in 9 beurten opgerold: 150 tegen 37.

Dat het nog sneller kon bewees Bert (foto), die eindelijk eens goed liet zien waartoe hij in staat is. Zes beurten met achtereenvolgens: 47, 18, 51, 6, 11 en 17 brachten zijn totaal op de vereiste 150. Snelste partij van het toernooi. Tegenstander Kevin zat erbij en keek er naar. Tussendoor wist hij 34 puntjes bijeen te schrapen.

Ronde 6:
Zondag. Direct vanuit de kerk naar het café. Die goeie ouwe tijd !! Kevin had na een magere partij 23 beurten nodig voor 104 caramboles en werd kansloos voor een hoge eindklassering. Tegenstander Gerrit maakte geen hogere serie dan 17 (2x) maar won wel. Bert deed de partij in de vorige ronde nog eens dunnetjes over en had nu 10 beurten nodig. Gert-Jan werden 119 puntjes gegund.

Bart bleef in de race door winst op René: 150-86. Jammer voor hem dat hij 22 beurten nodig had, want het zag er al een tijd naar uit dat dit kampioenschap op moyenne beslist zou gaan worden ! Directe concurrent Frank deed het beter en versloeg Boy met 150 tegen 66 in 14 beurten. Het zou een spannende finaleronde worden met nog 3 kanshebbers. 

Ronde 7:
Frank aan kop met 9 punten en 9,69 moyenne. Bart tweede met evenveel punten en 8,41. Bert met 7 punten, maar veruit het beste moyenne met 11,32.
Kevin steeg nog een plaatsje ten koste van Gerrit. In de partij tegen Gert-Jan kwam laatstgenoemde in 14 beurten niet verder dan 101 carambolletjes.

René (foto) klom nog 2 plaatsen en eiste daarmee de bronzen medaille voor zich op. Tegen de sympathieke Gerrit, die met 34 zijn hoogste serie voor de laatste partij bewaarde, waren 16 beurten nodig voor de 150-125 eindstand.

In de alles beslissende finaleronde moest Bart winnen, en hopen op een wonder op de andere tafel. Meerdere opties waren mogelijk indien hij zou winnen. Een remise of winst voor Bert waren voldoende voor goud. Tegenstander Boy was ondanks 45 in de nabeurt niet opgewassen tegen de gedrevenheid van Bart en laatstgenoemde deed uiteindelijk wat hij moest doen: winnen ! Na 14 beurten werd de 150 tegen 115 eindstand bereikt.

Op de andere tafel was de spanning lange tijd voelbaar. Frank stond steeds een stukje voor en na 8 beurten was de stand 56 tegen 71. Bert kwam door een handjevol op 61 en moest vervolgens lijdzaam toezien hoe Frank een serie van 42 afraffelde. Het gat was geslagen, dacht Frank….. Beiden misten vervolgens waarna Bert middels een serie van 55 voor kwam met 116-114 na 11 beurten. Bert miste daarna 2x op rij en maakte tenslotte nog één puntje. Frank was door een “tweetje” en een “éénéndertigje” inmiddels op en-nog-drie” gekomen en maakte de partij in de 14e beurt beheerst uit.

Frank dus kampioen waarmee van harte proficiat en veel succes op het NK te Duizel ! Zuur waren de druiven en alle andere zaken die Bart dit weekeinde tot zich genomen had. Ongeslagen blijven met 3 remises en 4 winstpartijen, maar geen kampioen. Extreem apart lijkt me een treffende omschrijving hiervoor. René verdienstelijk derde en dus op het podium en net als voor de ongeslagen Bart zijn ook voor hem felicitaties op z’n plaats.

NK: afgevaardigde naar het Nederlands kampioenschap

Scorebordjournalistiek:
Beste partij:                     Bert van Essen            6 beurten:         25,00 moy.
Hoogste serie:                René ter Braak            79
Toernooimoyenne:        8,53

Slechts 2 spelers konden hun moyennes behaald in de diverse districtsfinales, verbeteren. Kampioen Frank en bronzen René lieten progressie blijken.


Frank tijdens de huldiging door Ben Veger. Beiden schijnen zich in de handen te wrijven na dit succes voor Pomerans 1928 ! Het kan ook zijn dat kastelein Herman de verwarming weer dichtgeknepen had en de temperatuur tijdens de schemering aanmerkelijk was gedaald.

Er wreef zich nog iemand in de handen. Niet van de kou, maar van plezier en trots. Want was hij, Jacob Bergsma, niet de grote motor achter dit succes ? Zijn tips en aanwijzingen in aanloop naar de districts- en gewestelijke finale hebben er zeker toe bijgedragen dat Frank dit kon verwezenlijken ! Biertje !

                                                                                     Text: Alex ter Weele 01-03-2010
                                                                                      Foto’s: Jan de Haan (waarvoor dank!)